Brexit

Het is het nieuws van de dag. De Brexit. Het aanstaande afscheid van de VK van de Europese Unie. Bijna zonder uitzondering zijn de berichten alarmerend en negatief. Met een lampje kun je af en toe een ander perspectief op de situatie vinden.

Nu ben ik op zichzelf voor Europa. Ondanks alle stroperigheid, soms ridicule zaken waar ze zich kennelijk mee bezig denken te moeten houden is het Europese project tot nu toe, onder de streep, naar mijn idee best een succes. Het kan zeker nog beter. Maar laten we niet vergeten dat wij er zelf uiteindelijk een succes of farce van maken. En niemand anders.

Dan de VK. Ik kan me nog herinneren dat ze in 1973 toetraden. Toen al niet helemaal van harte. In de jaren erna kon Margaret Thatcher, een roemruchte Engelse premier, behoorlijk tekeer gaan tegen de EU. Als ik een paar jaar geleden had moeten gokken welk land als eerste de EU zou verlaten, dan had ik ongetwijfeld de VK gekozen. En op zichzelf is het toch helemaal niet gek dat je graag bij een club wilt horen, maar dat je ook weer afscheid wilt kunnen nemen. Anders krijg je het effect van wat de Eagles al in 1977 zongen in hun nummer Hotel California: “You can check out every time you want, But you can never leave!”:

Wat me verder opvalt aan alle alarmerende berichten rondom de Brexit is dat het vooral gaat over economie en geld. De economie van het VK gaat eronder lijden, de in- en export van goederen loopt vertraging op of gaat teruglopen, zelfs vliegtuigen gaan misschien wel niet meer opstijgen. Tja. Degenen die met dit soort berichten strooien zijn gek genoeg niet degenen die op andere terreinen zo begaan zijn met de economie. Maar kennelijk is het een mooie stok om mee te slaan. Ik vind het maar raar. Ik geloof namelijk in het zelfbeschikkingsrecht van de inwoners van de VK. Dat is denk ik veel krachtiger dan een paar procent economische groei meer of minder. Volgens mij kun je beter iets armer zijn en het gevoel hebben vrij te zijn, dan rijk en het gevoel hebben in een keurslijf te zitten dat je niet zint.

Het andere treurige argument is dat van de juistheid en geldigheid van het referendum: het zou oneerlijk zijn verlopen, mensen zijn voorgelogen, ….. zucht. En natuurlijk moet er daarom volgens sommigen een nieuw referendum komen. En als die nog niet het gewenste resultaat geeft, vast nog eentje. Wat een slecht verliezer ben je dan.

In plaats van in te hakken op voldongen feiten, zou ik zeggen; laten we er wat van maken. De toekomstige inwoners van de EU, samen met alle inwoners van de VK. Of ze nu voor of tegen de Brexit waren. Mijn voorspelling voor de komende jaren: die Brexit kan nog wel eens heel goed gaan uitpakken voor de VK. Ondanks het feit dat ik het echt wel een beetje jammer vind dat ze gaan, gun ik ze hun eigen keuze van harte.

Bevroren koeien

Alweer een dik half jaar geleden waren we aan de wandel. Nu doen we dat vaker. In dit geval was het op vakantie in Colombia, in de jungle, bij een temperatuur van ruim boven de 30 graden en een de luchtvochtigheid die voelde als boven de 100%. Maar we hadden een internationaal gezelschap en veel plezier.

Zo was een echtpaar dat de trektocht ook tot een goed einde trachtte te brengen afkomstig uit Saskatchewan. U zult misschien zeggen, eh…nog nooit van gehoord. Wel, het is een provincie in Canada met een bescheiden 1 miljoen inwoners. In oppervlak groter dan Frankrijk.

Maar goed, we raakten zo gaandeweg de vier dagen van de trektocht af en toe aan de praat en het bleken van beroep veeboeren te zijn. Dat was een aardig gespreksonderwerp, want terwijl wij in Colombia dus in die dik 30 graden verbleven, was de temperatuur in Saskatchewan op dat moment het omgekeerde: -30 graden. De stoere koeien daar, die bleven echter gewoon buiten. Ik zat te fantaseren dat ze aan het eind van hun leven zo de diepvriezer in konden lopen. En hoe het met het melken ging, daar hebben we het eigenlijk helemaal niet over gehad. Wat die Canadese boer dan wel weer aardig vond om te horen is dat in Nederland de koeien bij 5 graden op een holletje naar de stal gaan. Om daar te blijven tot in mei het zonnetje weer lekker schijnt.

Saskatchewan, misschien gaan we er nog wel eens heen. Maar weet u waarom ik opeens weer moest denken aan bovenstaande? Dat komt omdat ik op YouTube bij toeval op onderstaande terecht kwam:

Ook afkomstig uit Saskatchewan. Veel plezier!

Als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan, blijf je krijgen wat je altijd hebt gekregen

Deze week kwam ik het op LinkedIn weer tegen. Deze, inmiddels ietwat belegen, uitspraak:

“Als je blijft doen wat je altijd hebt gedaan, blijf je krijgen wat je altijd hebt gekregen”

Mijn aloude kriebel speelde weer op: ‘Is dat nu wel zo’? En al snel wist ik twee situaties te verzinnen waarin deze uitspraak in ieder geval niet opgaat:

  1. Ik woon in een landelijk gebied met boeren en landbouwers. Naast weilanden vol met tevreden herkauwende koeien zijn er dus ook genoeg velden vol met opgroeiende aardappelen en mais te vinden. Maar als je jaar in jaar uit op hetzelfde veld aardappelen verbouwt, dan zal je na enige jaren zeker niet meer krijgen wat je de eerste jaren hebt gekregen.
  2. Een schrijver schrijft jaar in jaar uit boeken. Elke keer een ander thema, maar wel in dezelfde stijl, zelfde omvang….en elk jaar met hetzelfde magere resultaat. Tot in het elfde jaar…een boek een bestseller wordt. En de schrijver vraagt zich af; ben ik nu gek?

Met andere woorden, als je hetzelfde blijft doen, dan hoeft het resultaat helemaal niet hetzelfde te zijn. Dat hangt uiteindelijk ook af van de andere factoren die dat resultaat beïnvloeden. Toch gebruik ik de uitdrukking zelf ook wel eens. Om aan te geven dat er soms echt iets anders moet. Omdat je een ander resultaat wilt. En als zo’n uitspraak dan helpt om mensen de ogen te openen…