Coachen met varkens

Ik woon alweer jaren in landelijk Oost-Nederland, maar kom oorspronkelijk uit de Randstad. Ik kende Oost-Nederland al wel een beetje van vakanties uit mijn jeugd. Daarna kwam ik hier zakelijk voor heisessies die in dit soort gebieden worden gehouden. Om een broodnodige strategie te ontwikkelen, herijken of wat al niet meer.

Nog steeds is dit gebied zakelijk goed op dreef. De laatste jaren is coaching populair. Dat schijnt beter te verlopen in lucht van het platteland. Die vaak fris is, maar in het voorjaar, als de mest wordt uitgereden, mij toch wat minder aantrekkelijk overkomt. Coaching gaat als ik het allemaal goed heb begrepen om mensen, maar in deze regio wordt nogal eens teruggegrepen op dieren. Zo is het onder meer mogelijk om te coachen met paarden. Of je dan de paarden moet coachen, je beter leert coachen door met paarden bezig te zijn, die paarden jou gaan coachen of nog iets totaal anders… Het was mij na een hele middag nog niet helemaal duidelijk. Wat wel duidelijk werd is dat de met stip meest onaangename persoon in ons gezelschap de beste prestatie leverde. Deze kleine Mussolini had binnen no-time de paarden in het gareel en dat scheen de bedoeling te zijn.

Een andere vorm van coaching die in deze omgeving wordt aangeboden is de Sheepdog Experience. Je leert dan coachen aan de hand van een kudde schapen inclusief bijbehorende honden. Ik ben er maar niet aan begonnen gezien de eerdere ervaring met de paarden. Het schijnt dat schapen je een spiegel voorhouden.

De meest bijzondere vorm tot nu toe vind ik “Coachen met varkens”. We kwamen het tegen op een bord toen we hier in de buurt met de fiets op pad waren. Nu zult u misschien zeggen; coachen met varkens, dat doe ik dagelijks al op mijn werk. Maar ik moet zeggen dat de twee coaches bijzonder relaxed in de zonovergoten modder op nieuwe klandizie lagen te wachten:

De coaches komen informeren wat ze voor ons kunnen betekenen…

Toen ik later nog wat onderzoek deed begreep ik dat op dezelfde locatie ook coachen met geiten, een pony, ezel of honden mogelijk is. En zelfs met cavia’s. Pick your choice…

Mocht het met het coachen uiteindelijk toch niet zo goed uitpakken, dan kan ik het volgende aanbevelen. Mocht u eens in Oost Nederland zijn, kijk dan afwisselend in het landschap naar links en dan weer naar rechts. En dwaal er vervolgens uren in rond. Misschien is het voor het werk niet zo heel zinvol, maar het geeft vast een goed gevoel. En dat is ook wat waard.

Bureaucratie, het beste van twee kwaden?

Op bureaucratie wordt tegenwoordig veel gemopperd. En als er veel op gemopperd wordt, vinden kennelijk veel mensen het geen goed idee. Maar tja, dan is mijn eerste gedachte: als het zo’n slecht idee is, waarom is het dan ooit ontstaan? Want als het al vanaf het begin een slecht idee was, dan was het toch nooit tot wasdom gekomen? En zeker niet op de schaal waarop bureaucratie tegenwoordig voorkomt.

Terug in de tijd. Ooit had een gemiddelde burger weinig rechten en was vooral overgeleverd aan de luimen van de plaatselijke heerser. Bureaucratie had oorspronkelijk als positief effect dat de rechten van burgers werden vastgelegd en iedereen gelijk behandeld zou gaan worden. En dat is tot op de dag van vandaag zo; wat zouden we moeten als er geen enkele wet zou bestaan? Het recht van de sterkste zou al snel gaan gelden en dat is toch een weinig aanlokkelijk vooruitzicht.

Nog steeds geldt dat elke keer dat een regel wordt bedacht en vervolgens in een bureaucratische setting wordt uitgevoerd er een aanleiding voor is. Hopen we tenminste maar. Een regel uitdenken, ingevoerd krijgen en vervolgens uitvoeren vergt immers een aanzienlijke inspanning. Kennelijk is dat het waard. Alleen, het punt is, op het moment dat de regel wordt bedacht is het wellicht een goed idee. Maar tijden veranderen, omstandigheden, mensen… en wat dan ooit een goed idee was is het later niet meer. Het is bijvoorbeeld goed te zien in de gezondheidszorg, die nogal te lijden heeft onder regelzucht. Maar gaan we regel voor regel beoordelen, dan blijkt elke keer weer dat er best wel een goede aanleiding voor de regel was. Maar wanneer schaffen we een regel weer af?

Ik pleit er daarom voor voortaan elke regel en elke wet/besluit die ten grondslag ligt aan deze regel een etiket mee te geven. Op dat etiket staat “Te gebruiken tot”. Zodat iedereen die een regel verzint, wordt gedwongen na te denken over het moment dat de regel niet meer moet gelden. Omdat het oorspronkelijke doel is vervallen of omdat de omstandigheden zodanig zijn veranderd dat de regel in plaats van een positief effect, een negatief effect heeft gekregen. En laten we van dit idee dan een regel maken.