Wegwee: Wie (niet) reist is gek

Afgelopen week las ik het boek “Wie (niet) reist is gek” van Ap Dijksterhuis. Hij is psycholoog maar als je het boek leest vraag je je af of hij nog tijd heeft om te werken. Vele, vele landen komen pagina voor pagina voorbij. Leuk geschreven, af en toe wat hakkerig, maar vooral geeft het het gevoel: doe het ook!

Laten we het niet over het milieu hebben, want de aarde zou ter plekke ineenschrompelen als iedereen zoveel zou gaan reizen. Een van de aardigste termen die in het boek wordt gebruikt is: “wegwee”. Veel mensen kampen met heimwee, het verlangen naar huis. Wegwee is precies het tegenovergestelde; het verlangen om weg te gaan, op reis te gaan. Ik vind het herkenbaar. Thuis is lekker, ergens anders is lekkerder. Jammer dat je weer naar huis moet. Ben je eenmaal thuis, dan is dag 1 nog wel prima, dag 2 alweer minder, en na thuisdag 5 begint het alweer. Wegwee. Dat is het woord wat ik al jaren zocht voor dat gevoel.

Ap Dijksterhuis geeft nog veel meer positieve aspecten van reizen, die denk ik ook best waar zijn. Je verruimt je blik en je conditie gaat er ook op vooruit. Met andere woorden, zowel geestelijk als lichamelijk aan te raden. Toch, dat zal niet voor iedereen gelden. Vakantie, reizen, kan ook een bezoeking zijn. Het kan niet uitpakken zoals gehoopt, je kunt ziek worden, het kost euro’s die je ook aan wat anders zou kunnen besteden…. Maar voor mij is elke minuut en elke euro die besteed wordt aan reizen, welbesteed. Wegwee dus.

Rheinsteig

De Rheinsteig: een langeafstandswandeltocht langs de Rijn in Duitsland. De totale route loopt van Wiesbaden naar Bonn. Wij liepen in vijf dagen van Koblenz naar Kaub. Een aanrader, zo was dit stuk van de hele route ons aanbevolen. En dat is helemaal juist. In een heuvelachtig landschap slingert de Rijn gestaag langs de vele dorpen en kastelen die daar aan de oevers of bovenop de heuvels zijn te vinden.

Het is tijdens het wandelen wel behoorlijk vaak stijgen en dalen omdat de heuvels tot dichtbij de rivier doorlopen. En dus is de keuze om vlak langs de rivier te blijven of iets meer het binnenland in te gaan, maar dan wel meteen een paar honderd meter hoger. De beloning van de route bovenop de heuvels is groot: fraai uitzichten en vooral veel minder last van de vele treinen en auto’s die zich ook langs de oevers van de Rijn door het dal heen wurmen.

Het wandelpad is heel goed aangegeven maar gelukkig nog niet voorzien van allemaal hekken en andere verstorende elementen. Op heel wat plekken kon je, voor ons gevoel heel on-Duits, met één misstap richting Rijn naar beneden kukelen. Wij zijn heel en zonder blaren in ons eindpunt Kaub aangekomen. Terug zijn we gaan varen. De heentocht was vijf dagen lopen, in 2,5 uur waren we met de boot weer terug bij ons beginpunt.

Bent u een wandelaar en wilt u eens op ongeveer drie uur rijden van Nederland een fraaie meerdaagse tocht wandelen? Dan weet u bij deze de tip al die ik graag wil geven.

Aanbevolen: Landgoed Anningahof

We wonen inmiddels al heel wat jaren in de buurt van Zwolle. Maar er was een krantenbericht voor nodig om ons te attenderen op een beeldentuin aan de noordzijde van de stad. Voor degenen die de  omgeving een beetje kennen daar; het landgoed ligt in de buurt van Ikea, om precies te zijn aan de Hessenweg 9.

Inmiddels zijn we er geweest en we waren stomverbaasd. Zoveel fraaie beelden in een nog maar pas vrijwel geheel nieuw aangelegde tuin, prachtig! Onderstaand vindt u een paar van de beelden die op Landgoed Anningahof staan. Maar eigenlijk past hier verder maar een zin: ga er zo snel mogelijk heen om het zelf te aanschouwen.