Werkvakantie Thailand

In korte broek wandel ik zo, net als de afgelopen twee weken, naar het strand. Dertig graden en zon. Thailand. Voor de vijfde keer inmiddels combineer ik heerlijk weer met een nuttige klus. Een boek schrijven dit keer. Op het strand klap ik mijn laptop open en terwijl een onafzienbare rij verkopers van fruit, toiletrollen, zonnebrillen, fruitschalen en wat al niet in de loop van de dag voorbij trekt typ ik woord voor woord mijn hoofd leeg. Heerlijk. Niet gestoord door andere dingen, geen internet met name, maar focus. Focus die thuis wel eens een beetje ontbreekt.

20140104_110233Ik voel me hier inmiddels helemaal thuis. Het eten, het afdingen, het veilig de straat oversteken, het heeft voor mij geen geheimen meer. En als u denkt, de straat oversteken, wat kan daar nu moeilijk aan zijn? Wel, er zijn hier inderdaad zebrapaden. Soms zelfs met verkeerslichten. Tot mijn stomme verbazing zag ik eens een verkeerslicht wat zowaar werkte.  Het licht sprong op groen en zonder verder te kijken staken enkele toeristen over. Op dat moment sta ik hoofdschuddend te kijken. Dat is soort gedrag is namelijk het recept om wel heel snel in het ziekenhuis terecht te komen. Je ziet hier niet voor niets toeristen met een bruine huid en erg wit gips.

Zo meteen ga ik weer. Nog drie dagen. Heerlijk.

Hoogbegaafd

Als je zit te wachten op een allergische reactie, dan kun je Spaanse peper op je huid smeren. Maar veel effectiever is om iemand te vertellen dat je hoogbegaafd bent. En dat is eigenlijk heel gek. Want hoogbegaafdheid is net zoiets als lang of kort zijn: je kunt er niets aan doen, je hebt er ook niets voor gedaan. Het is zoals het is. Met andere woorden: het is geen verdienste. Een oude vrouw helpen met oversteken maakt je een beter mens dan het simpelweg hebben van een torenhoog IQ.

Maar er is een olifant in de kamer. Iets waar mensen het maar liever niet over hebben. Want als je lang bent, dan heb je voordeel als je het plafond in de kamer moet witten. Ben je toevallig knap (maar niet té), dan levert je dat aantoonbaar een hoger salaris op. Welk voordeel heb je van een hoog IQ? Tja. Dan wordt het heel tricky. Want een hoog IQ (maar niet té) levert je heel veel op in de huidige maatschappij. Op allerlei manieren kun je anderen net voor zijn: net wat handiger omgaan met geld, in het kiezen van spullen, je partner is waarschijnlijk ook intelligenter dan de rest en daardoor jouw kinderen ook nog eens, je komt tot een hogere opleiding en dus uiteindelijk een betere baan met weer meer geld, de kans dat je iets erft van je ouders is groter omdat die waarschijnlijk ook intelligenter zijn/waren….met andere woorden, allemaal dingen die mensen die de botte pech hebben een (onder)gemiddeld IQ te hebben wel zien maar minder eenvoudig of niet kunnen bereiken of doen.

Hoe meer je hier naar kijkt, hoe verbaasder je bent. En hoe meer je merkt hoe gevoelig dit onderwerp ligt. Want het zou best kunnen dat zelfs hele bevolkingsgroepen gemiddeld slimmer en andere dus gemiddeld dommer zijn. En waar dat dan van afhangt? Van de plek, de gemiddelde leeftijd, de cultuur of van de opgebouwde genetische code in die groep van de afgelopen eeuwen? Wie zal het zeggen. Maar het is de manier om heel veel mensen in de gordijnen te jagen. Terwijl, ALS het zo zou zijn, er toch helemaal niets bijzonders aan de hand is? Stel dat in Groenland de gemiddelde intelligentie 50% hoger zou liggen dan in de rest van de wereld. Dan is dat wederom geen verdienste van die Groenlanders. Het zou hetzelfde zijn als dat ze een beetje blauwpaarse huidskleur hebben. Wat dan op Groenland wel weer grappig zou zijn overigens. En voor degenen die mij aan gaan wrijven dat ik bevolkingsgroepen zo indeel: ik zou werkelijk niet weten of er op deze aarde zo’n ordening is aan te brengen. Alleen valt me wel op dat in Oosterse landen meer mensen gedrag vertonen dat bij een hogere intelligentie hoort dan in de rest van de wereld. En wederom, ALS bijv. Chinezen of Koreanen uiteindelijk gemiddeld intelligenter zouden zijn dan de rest van de wereldbevolking, dan is dat geen verdienste van hen of nalatigheid van de rest.

Maar merkt u nu ook aan uzelf hoe uw gevoel met u aan de haal gaat? Elke keer als ik bovenstaand stukje tekst lees is dat weer het geval.