Strand6daagse

Zes dagen lang op het strand eenvoudigweg de ene voet voor de andere zetten. Samen met nog zo’n 1000 anderen. Totdat je, vanaf de start in Hoek van Holland, in Den Helder bent aangekomen. Strandpaal 117 staat in Hoek van Holland, strandpaal 1 in Den Helder. 117 km dus. En dan nog wat kilometers om elke dag van en naar het kampeerterrein te komen. Dat is de strand6daagse.

Onderweg is het overnachten op geïmproviseerde kampeerterreinen, meestal op een voetbalterrein. Maar de eerste nacht sta je op Duinrell. Tussen de achtbaan en het Tikibad. Eten en drinken worden verzorgd, op goed weer moet je gewoon hopen.

Waarom zou je het doen? Tja…het is in ieder geval de meest eenvoudige route die je je maar kunt bedenken. De zee aan je linkerhand houden, de duinen aan je rechterhand. Je waait zeker lekker uit en  met goed weer kun je je achterwerk laten zakken tussen de strandgasten. Bij slecht weer heb je het strand soms kilometers voor je alleen.

Het is in ieder geval een wandeltocht die met enige oefening zeker te doen is. Op allerlei manieren: met serieuze wandelschoenen, sandalen of op blote voeten. Hoewel bij die laatste optie aan het eind wel wat eelt van je voeten is afgesleten, zand schuurt nu eenmaal. En als je dus geen eelt hebt… Verder kun je kiezen voor bier al tijdens de lunch, na afloop of in de avond. Of niet. Zo zijn er heel wat varianten die, zo is de ervaring, ook allemaal in de praktijk worden gebracht. Het is al met al geen prestatietocht, maar wel een aanbevelenswaardige voor het geval je eens een wandeltocht wilt doen die anders is dan andere.

En volgend jaar? Wie weet de eilandvijfdaagse. Op een boot in vijf dagen alle Waddeneilanden bezoeken en op elk eiland overdag een leuke wandeltocht doen. Overnachten doe je dan op een zeilboot in de Waddenzee. Ook leuk. Als je de verhalen leest.

Rickroll

Op internet schelden mensen elkaar uit. Op internet zijn heel veel onzinnige redeneringen te vinden. Internet wordt gebruikt door criminelen om met elkaar te communiceren. Op internet…..

Maar internet heeft ook veel aardige kanten. Al sinds het ontstaan van internet worden er heel veel grappen uitgehaald. Waarbij de kracht van internet; grootschalige communicatie tussen veel verschillende mensen, wordt benut. Een van mijn favorieten is de Rickroll.

Rickroll is een grap die al jaren geleden is begonnen. En ik draag er bij deze mijn steentje in bij. De truc is dat een bezoeker op een webpagina wordt verleid om op een link te klikken. De bezoeker vermoed dat er wat interessants is te vinden. In werkelijkheid kom hij/zij terecht bij Rick Ashley met het nummer “Never Gonna Give You Up”:

En met succes. Ten tijde van het schrijven van dit bericht was dit YouTube filmpje al 238.139.667 keer bekeken. En de teller tikt rustig door. Helpt u ook mee dit grapje nog verder te verspreiden?

De waarde van kennis

Ik geef met regelmaat cursussen. Over modellen die vooral betrekking hebben op het gebied IT-business. Ik vat het voor het gemak meestal maar samen als: “De toepassing van computertechnologie”. En nogal eens verzucht iemand tijdens een cursus: “Ja maar…dat is dan wel de theorie.” Met een toon die verraad dat theorie niet erg hoog wordt aangeslagen. En dat is jammer. Want volgens mij moet je eerst “iets weten” om vervolgens “iets te kunnen”. Ik wil daarom, naast de waardering die ik heb voor praktijkervaring, toch met kracht de zin van theoretische kennis ondersteunen. En daarover gaat het hieronder verder. In een praktische aanpak, dat dan weer wel 🙂

Zeker in de tegenwoordige tijd gaan ontwikkelingen snel. Tenminste, dat lijkt zo. Maar als je kijkt naar de onderliggende ideeën, de theorie, dan gaat het helemaal niet zo snel. Dan is bijvoorbeeld Airbnb helemaal geen verbazingwekkende vernieuwing. Maar wel een slimme, aantrekkelijke manier om vraag en (latent) aanbod samen te brengen. Of Uber. Dat lijkt dan toch opeens sprekend op Airbnb, alleen in een ander gebied. Kijk vervolgens eens naar Marktplaats of eBay, die dat al eerder en succesvol deden in andere gebieden. Alle soorten intermediairdiensten kunnen inderdaad via computertechnologie op een andere manier worden vormgegeven. En daarom is het ook goed dat banken, verzekeringsmaatschappijen of bijvoorbeeld notarissen eens heel goed naar hun huidige en toekomstige rol kijken.

Met te weinig kennis, en in dit geval te weinig kennis van bijv. commercie of computertechnologie, heb je in bovengeschetst voorbeeld al snel het gevoel dat elke dag met je op de loop gaat. Veranderingen buitelen over elkaar heen. Het hebben van voldoende kennis van iets geeft mij in ieder geval een veel zekerder gevoel dat je grip op de ontwikkelingen kunt hebben. Als individu en ook zakelijk. Jammer genoeg kun je tegenwoordig niet overal meer heel diepgravende kennis van hebben, dan had je toch echt in de Middeleeuwen of eerder moeten leven. Maar van bepaalde gebieden, voor je werk, of van de wereld, voor je privé-ontwikkeling, is dat toch zeker een aanrader.

Met voldoende kennis kun je iets wat je (nog niet) herkent al snel en plek geven. Om er vervolgens al dan niet iets mee te doen. Want daar hebben de meer praktisch ingestelde mensen zeker een punt; je moet niet in de theorie blijven hangen. Zeker in het gebied waarin ik werkzaam ben, het vlak tussen IT en business, krijgt theorie pas echte waarde als op basis van die theorie een praktische toepassing is gecreëerd. Die focus hebben gelukkig de meeste mensen wel, ook de meer theoretisch aangelegde.

And the public wants…

Ik ben opgegroeid in de jaren 70-80 van de vorige eeuw. De tijd van de punk, ska, new wave, hardrock en uiteindelijk natuurlijk die (toen) afschuwelijke disco.

Toevallig hoorde ik vandaag een liedje van een van de groepen uit die tijd:

Nog steeds word ik geraakt door eigenlijk maar één zinnetje: “And the public wants what the public gets”. Het is echt een zinnetje dat past bij de jaren 70, begin jaren 80.

Maar toch, als we kijken hoe tegenwoordig bijvoorbeeld tegen gadgets wordt aangekeken; gisteren was het er nog niet, vandaag kunnen mensen niet zonder en zijn ze superblij… Hoe laten we ons dan meeslepen in wat wordt aangeboden. In plaats van bij onszelf te blijven en te bedenken wat we ZELF willen.

 

Tractor pulling

Af en toe moet je uit je eigen comfort zone stappen. Vind ik althans. Gewoonlijk zit je toch in je eigen cocon van buurtje, werk, vrienden, winkels, online nieuws, kranten en wat al niet. Lekker makkelijk en veilig. Dat is ook niet erg, elke dag alles anders doen is niet alleen doodvermoeiend, maar vooral: wat zou dat nu uiteindelijk opleveren?

Maar al tijden geleden had ik het plan om eens naar een dagje naar tractor pulling (ook wel trekkertrek genaamd) te gaan. Voor degenen die dat niet kennen: het gaat er om met tractoren een wagen over een circuit te slepen. Die wagen is voorzien van een gewicht wat tijdens het rijden naar voren schuift, waardoor de tractor steeds harder moet trekken. Het wordt volgens mij vooral in het oosten en zuiden van Nederland georganiseerd, zowel binnen als buiten.

20160123_145205

Ik kwam in Zwolle terecht, waar het in de IJsselhallen plaatsvond. Een grote hal vol met vooral mannen, van alle leeftijden, en soms natuurlijk met klompen aan. Al snel werd mij duidelijk wat hier ging gebeuren de rest van de dag. Zelfs de kleinste tractoren maakten een onvoorstelbaar kabaal. Hoogtepunt van de dag was echter de competitie met tractoren die tot wel 10.000 pk onder de kap hadden. Het bleek dat op sommige tractoren oude Sovjet helikopter motoren waren gemonteerd en als je er daar dan een stuk of 2 of 4 van hebt, dan tikt dat wel aan. Samen met methanol als brandstof was het al met al een spektakel. En vooral een spektakel wat ik in ieder geval niet kende.

Loop je vervolgens een paar weken later op Tefaf, de kunstbeurs in Maastricht, waar in plaats van hamburgertenten champagne en oesterbars zijn te vinden, dan pas bedenk je jezelf: wat zijn in Nederland toch grote verschillen te vinden, en wat is het leuk om daar af en toe eens in onder te dompelen. Met in het achterhoofd het idee dat je een dag later weer comfortabel in je eigen cocon zit. En daar is niks mee mis.