Werkvakantie Thailand

In korte broek wandel ik zo, net als de afgelopen twee weken, naar het strand. Dertig graden en zon. Thailand. Voor de vijfde keer inmiddels combineer ik heerlijk weer met een nuttige klus. Een boek schrijven dit keer. Op het strand klap ik mijn laptop open en terwijl een onafzienbare rij verkopers van fruit, toiletrollen, zonnebrillen, fruitschalen en wat al niet in de loop van de dag voorbij trekt typ ik woord voor woord mijn hoofd leeg. Heerlijk. Niet gestoord door andere dingen, geen internet met name, maar focus. Focus die thuis wel eens een beetje ontbreekt.

20140104_110233Ik voel me hier inmiddels helemaal thuis. Het eten, het afdingen, het veilig de straat oversteken, het heeft voor mij geen geheimen meer. En als u denkt, de straat oversteken, wat kan daar nu moeilijk aan zijn? Wel, er zijn hier inderdaad zebrapaden. Soms zelfs met verkeerslichten. Tot mijn stomme verbazing zag ik eens een verkeerslicht wat zowaar werkte.  Het licht sprong op groen en zonder verder te kijken staken enkele toeristen over. Op dat moment sta ik hoofdschuddend te kijken. Dat is soort gedrag is namelijk het recept om wel heel snel in het ziekenhuis terecht te komen. Je ziet hier niet voor niets toeristen met een bruine huid en erg wit gips.

Zo meteen ga ik weer. Nog drie dagen. Heerlijk.

Hoogbegaafd

Als je zit te wachten op een allergische reactie, dan kun je Spaanse peper op je huid smeren. Maar veel effectiever is om iemand te vertellen dat je hoogbegaafd bent. En dat is eigenlijk heel gek. Want hoogbegaafdheid is net zoiets als lang of kort zijn: je kunt er niets aan doen, je hebt er ook niets voor gedaan. Het is zoals het is. Met andere woorden: het is geen verdienste. Een oude vrouw helpen met oversteken maakt je een beter mens dan het simpelweg hebben van een torenhoog IQ.

Maar er is een olifant in de kamer. Iets waar mensen het maar liever niet over hebben. Want als je lang bent, dan heb je voordeel als je het plafond in de kamer moet witten. Ben je toevallig knap (maar niet té), dan levert je dat aantoonbaar een hoger salaris op. Welk voordeel heb je van een hoog IQ? Tja. Dan wordt het heel tricky. Want een hoog IQ (maar niet té) levert je heel veel op in de huidige maatschappij. Op allerlei manieren kun je anderen net voor zijn: net wat handiger omgaan met geld, in het kiezen van spullen, je partner is waarschijnlijk ook intelligenter dan de rest en daardoor jouw kinderen ook nog eens, je komt tot een hogere opleiding en dus uiteindelijk een betere baan met weer meer geld, de kans dat je iets erft van je ouders is groter omdat die waarschijnlijk ook intelligenter zijn/waren….met andere woorden, allemaal dingen die mensen die de botte pech hebben een (onder)gemiddeld IQ te hebben wel zien maar minder eenvoudig of niet kunnen bereiken of doen.

Hoe meer je hier naar kijkt, hoe verbaasder je bent. En hoe meer je merkt hoe gevoelig dit onderwerp ligt. Want het zou best kunnen dat zelfs hele bevolkingsgroepen gemiddeld slimmer en andere dus gemiddeld dommer zijn. En waar dat dan van afhangt? Van de plek, de gemiddelde leeftijd, de cultuur of van de opgebouwde genetische code in die groep van de afgelopen eeuwen? Wie zal het zeggen. Maar het is de manier om heel veel mensen in de gordijnen te jagen. Terwijl, ALS het zo zou zijn, er toch helemaal niets bijzonders aan de hand is? Stel dat in Groenland de gemiddelde intelligentie 50% hoger zou liggen dan in de rest van de wereld. Dan is dat wederom geen verdienste van die Groenlanders. Het zou hetzelfde zijn als dat ze een beetje blauwpaarse huidskleur hebben. Wat dan op Groenland wel weer grappig zou zijn overigens. En voor degenen die mij aan gaan wrijven dat ik bevolkingsgroepen zo indeel: ik zou werkelijk niet weten of er op deze aarde zo’n ordening is aan te brengen. Alleen valt me wel op dat in Oosterse landen meer mensen gedrag vertonen dat bij een hogere intelligentie hoort dan in de rest van de wereld. En wederom, ALS bijv. Chinezen of Koreanen uiteindelijk gemiddeld intelligenter zouden zijn dan de rest van de wereldbevolking, dan is dat geen verdienste van hen of nalatigheid van de rest.

Maar merkt u nu ook aan uzelf hoe uw gevoel met u aan de haal gaat? Elke keer als ik bovenstaand stukje tekst lees is dat weer het geval.

 

Het smerigste hotel ter wereld

Een tijd geleden las ik het volgende bericht: Smerigste hotel ter wereld te koop

Al lezende schoot me te binnen: ik ken dat hotel! En inderdaad, na even checken bleek dat we inderdaad in dit hotel hadden gelogeerd tijdens onze reis in de VS. Prima locatie, dat moet gezegd. Om de hoek bij Times Square, midden in New York. Maar aan de andere kant waren ons in de lift wel de vetranden op de spiegels opgevallen. Ongeveer op dezelfde hoogte waar veel mensen hun haar op het hoofd hebben zitten. Kennelijk waste niet iedereen zijn haar hier elke dag. En in ieder geval was degene die de spiegels schoonmaakte al zeer lange tijd geleden ontslagen. Het meest bizarre wat ik in het artikel las is dat ze op een zeker moment zelfs een lijk achter de balie hebben gevonden.

Tijdens ons verblijf hebben we op de kamer zoveel mogelijk spullen niet uitgepakt maar in de koffers laten zitten, dat leek ons geen slecht idee. En toch… juist een dergelijk hotel kun je je later beter herinneren dan al die andere die we inmiddels hebben versleten. Dus hoe gek ook, komen we nog eens in New York, dan zouden we zomaar weer in dit hotel kunnen eindigen. Alleen hopelijk ook dan niet voorgoed.

Als ik nog één keer…

Als ik nog één keer iets zou mogen eten, dan zou dat rijst met bonen met satésaus en biefstuk zijn.

Als ik nog één liedje zou mogen luisteren, dan zou het Talking Heads met “Once in a lifetime” zijn:

Als ik nog één keer op vakantie zou mogen gaan, dan zou ik linea recta naar India gaan. Hoewel ik op dit moment denk dat ik er nooit meer zal komen.

Als ik nog één sport zou willen leren…dan zou ik het niet weten…

En als u iets nog één keer zou mogen doen?

Dubbel paars

Het is al vele jaren geleden. Ik woonde net op mijzelf en bedacht dat het niet moeilijk moest zijn om kunstenaar te worden. Iets creëren dat nog niet bestaat, dat moest toch beslist een eenvoudige zaak zijn. En dat is het ook. Mijn eerste kunstwerk was in een vloek en een zucht bedacht: “Dubbel paars”. Het is helaas in de loop van de jaren verloren gegaan, maar het zag er ongeveer zo uit:

dubbel-paarsU zult misschien zeggen; tja, dat is nogal eenvoudig. Maar bij mij hing het al snel aan de muur, en heeft u hetzelfde aan de muur hangen? Nee? Nou dan.

Overigens bleek de realisatie van dit idee toch nog iets minder eenvoudig dan gedacht. De verfhandel had namelijk wel een pot verf met de kleur paars die ik wilde. Maar die werd kennelijk zo weinig verkocht dat het barstte van de klontjes. En ik wilde natuurlijk wel dat mijn eerste kunstwerk de nodige kwaliteit had. Aldus nam het creatieproces langer in beslag dan ik had vermoed. Maar toen het eenmaal hing…heb ik er jaren zelf met een goed gevoel naar kunnen kijken. Het riep bij bezoekers de nodige reacties op, toch ook een teken dat het met mijn kunstenaarschap-in-de-dop de goede kant op ging.

U begrijpt, mijn kunstenaar carrière is toch gestrand. Op het gebied van verf en doek was dit mijn eerste en enige productie. Een echt collectorsitem zult u zeggen. Maar uiteindelijk zijn collectorsitems gek genoeg altijd van een kunstenaar die juist meer stukken produceert. U heeft uw kans gehad, ik heb er mijn genoegen uitgehaald. En het leven heeft verder een heel andere loop genomen.

 

 

Be happy or die

We hebben het in Nederland beter dan ooit.
We hebben het in Nederland beter dan ooit.
We hebben het in Nederland beter dan ooit.
We hebben het in Nederland beter dan ooit.
We hebben het in Nederland beter dan ooit.
We hebben het in Nederland beter dan ooit.
(tot in het oneindige te herhalen)

Maar het lijkt wel of steeds meer mensen het gevoel hebben dat ze het helemaal niet goed hebben. Dan kun je nog zo hard roepen “We hebben het in Nederland beter dan ooit”, maar dat gevoel blijft… Goed of niet goed blijft natuurlijk relatief. Het kan allemaal vast nog veel beter. Dat is het nastreven waard. Maar ja, als we daardoor straks nog meer gaan mopperen, klagen, …. dan kunnen we beter terug naar de tijd dat er veel minder werd geklaagd. De tijd waarin de meeste mensen op het land werkten en bepaald niet al te oud werden.

Naar mijn gevoel kun je onvoorstelbaar gelukkig worden en blijven als je zelf iets weet te bereiken. Waar je zelf van profiteert. En wie weet ook je omgeving: familie, vrienden, collega’s of buren. Maar in eerste instantie mag je best alleen aan jezelf denken. Waarom geeft zelf iets doen, zelf iets bereiken, zo’n goed gevoel? Terwijl dat als je je hand ophoudt, en iemand je hetzelfde geeft, je dat gevoel al heel snel kwijt bent? Tja, wie zal het zeggen.

En in Nederland, en dat is toch heel mooi, hebben heel veel mensen heel veel kansen. Zijn die kansen eerlijk verdeeld? Nee, niet bepaald. Ben je toevallig bij bepaalde ouders geboren, in een bepaalde wijk, dan heb je zeker een beroerdere uitgangspositie. Maar ook vanuit die mindere uitgangspositie kun je precies hetzelfde doen: iets bereiken. En ook dan word je een gelukkiger mens.

Wat is een prima manier om voortdurend ongelukkig te zijn? Dat volgt logischerwijs uit het bovenste. Als je jezelf voortdurend vergelijkt met anderen, met meer geluk dan jij, met meer spullen, een mooiere partner, wat dan ook…. dan BEN je niet ongelukkiger, dan MAAK je je zelf ongelukkiger. En daarvoor is het leven misschien net iets te kort.

 

 

 

 

Die Antwoord

Die Antwoord is een, tja, hoe kun je dat nu goed zeggen, “iets” wat muziek maakt. Laten we het er op houden dat het hiphop is. Afkomstig uit Zuid Afrika. Ze hebben inmiddels opgetreden op heel wat grote festivals. En roepen elke keer de meest uiteenlopende reacties op. Van hysterisch blij tot grote afschuw. Oordeel zelf aan de hand van een deel van dit live concert (hoewel over dat “live” sommigen al struikelen):

Gek genoeg wordt het beter naarmate je het vaker luistert. Tenminste, voor sommigen dan. Ik wel. Ik vind het fascinerend. Hoe een dergelijke performance je toch weet te raken. Misschien heeft u het met andere muziek. Maar het blijft toch heel bijzonder dat je nog zo’n fraaie koffiemachine kunt kopen,  je zult daar nooit echt door geraakt worden. Heb je het over muziek, dan lukt dat moeiteloos. Positief of negatief. En dat is toch een aardige gedachte op een luie zondagochtend.

Gelijkheid en gelijkwaardigheid

Laat ik eens een brisant onderwerp ter sprake brengen. Over gelijkheid en gelijkwaardigheid. En ik stel maar even vooraf, het is niet mijn bedoeling u op stang te jagen. Dus mocht u gaandeweg het lezen toch een vervelend gevoel krijgen, klik dan gewoon weg. Aan de andere kant, als u doorleest tot het einde kan u wel eens een verrassende wending te wachten staan. En nu niet meteen gaan scrollen naar het einde…

Eerst maar eens over gelijkheid. Er zijn mensen die de mening zijn toegedaan dat alle mensen gelijk zijn. Dat lijkt me in de praktijk toch wel erg lastig vol te houden: er bestaan immers mannen en vrouwen, lange en korte mensen, mensen met diverse huidskleuren, jong en oud…met andere woorden, eigenlijk is geen mens gelijk aan een ander. Zelfs een eeneiige tweeling is niet geheel gelijk aan elkaar.

Maar…is dan doorgaans het vervolg, mensen zijn misschien niet gelijk, ze zijn wel gelijkwaardig. Dat bedoelen de meeste mensen ook eigenlijk als ze zeggen: “Alle mensen zijn is gelijk”. Daar is zeker iets voor te zeggen; dat elk mens eenzelfde “waarde” heeft. Naast het feit dat dit een aantrekkelijk, en ook heel menselijk idee is, heeft het ook wel een historische basis. Er zijn in het verleden genoeg pogingen gedaan om aan de hand van allerlei kenmerken mensen in groepen te verdelen. En meteen daarop natuurlijk te oordelen dat de ene groep toch werkelijk een beter soort mensen bevatte dan de andere. Je hoeft daar echt niet alleen voor naar de Tweede Wereldoorlog en het nazisme terug te kijken. Met andere woorden, het idee van gelijkwaardigheid van alle mensen heeft ons verlost van dit soort nare ideeën uit het verleden.

Toch zijn er helaas ook wel een paar problemen met dat idee van gelijkwaardigheid. Ten eerste komt dat door mensen als bijvoorbeeld de Belg Marc Dutroux. Voor degenen die deze man niet kennen: Marc Dutroux heeft in de jaren 90 van de vorige eeuw meerdere meisjes ontvoerd, vastgehouden, verkracht en vermoord. Nu is op mij en u als mens vast ook wat aan te merken, maar het is overduidelijk dat ik mezelf niet op één lijn kan stellen met een dergelijk mens. En ik denk dat voor u hetzelfde geldt. Dat zit natuurlijk in het gedrag van die Marc; of hij dezelfde lengte heeft als mij zal me een zorg zijn. Maar door wat hij gedaan heeft lijkt het me heel logisch om te zeggen: Ik vind dat ik een beter mens ben dan hij.

Vervolgens is er nog een tweede probleem met gelijkwaardigheid. Daarvoor neem ik u mee in het volgende gedachtenexperiment. Stel dat er twee personen bestaan die, hoe je er ook tegenaan kijkt, op welke manier je ook oordeelt, precies maar dan ook echt precies gelijkwaardig zijn. We noemen ze voor het gemak verder persoon A en persoon B. Stel nu dat persoon B het idee krijgt om haar leven te beteren. Zij gaat bijvoorbeeld veel vrijwilligerswerk doen, beter letten op voeding, proberen minder grondstoffen van deze aarde op te maken zodat er meer overblijft voor degenen die na haar komen….afijn, zo zijn er wel 100 dingen waar zij zichzelf in gaat verbeteren. Nu zal niet iedereen het met al die ideeën eens zijn. Maar aan de andere kant; het is zeker mogelijk een beter mens te worden toch? Dan komen we echter in een spagaat terecht. Want stel dat persoon B ook maar één millimeter een beter mens is geworden dan de persoon B die ze eerst was. Dan zijn helaas persoon A en persoon B op dat moment niet gelijkwaardig meer. Of andersom geredeneerd, en dat is misschien nog wel de meest wrede conclusie die te trekken is: als alle mensen op elk moment en altijd gelijkwaardig zouden zijn, dan is het ook voor geen mens mogelijk een beter mens te worden (van “meer waarde” te worden), hoe deze ook zijn of haar best doet.

De conclusie die uit bovenstaande onvermijdelijk boven komt drijven dat mensen niet gelijk zijn, en ook niet gelijkwaardig. Is dat een ramp? Welnee. Het wordt pas een ramp op het moment dat we mensen aan de hand van allerlei eigenschappen in groepen gaan opdelen en aan die groep een waardeoordeel gaan hangen. In plaats van het soms wat drammerige benadrukken van gelijkheid of gelijkwaardigheid zou het veel beter zijn als we het unieke van elk mens benadrukken. En dan ligt zeker de weg open om te zeggen, als de ene mens tegen de ander: Ik vind jou leuk / aantrekkelijk / goed / wat dan ook. Maar ook: Ik vind jou stom / ik wil niks met jou te maken hebben / wat dan ook. Juist door de uniekheid per persoon zijn waardeoordelen over die persoon, waarbij je toch feitelijk een ander mens als meer of minder dan jezelf ziet, helemaal geen probleem meer. En dat vind ik in ieder geval een mooie gedachte om mee te eindigen.

Strand6daagse

Zes dagen lang op het strand eenvoudigweg de ene voet voor de andere zetten. Samen met nog zo’n 1000 anderen. Totdat je, vanaf de start in Hoek van Holland, in Den Helder bent aangekomen. Strandpaal 117 staat in Hoek van Holland, strandpaal 1 in Den Helder. 117 km dus. En dan nog wat kilometers om elke dag van en naar het kampeerterrein te komen. Dat is de strand6daagse.

Onderweg is het overnachten op geïmproviseerde kampeerterreinen, meestal op een voetbalterrein. Maar de eerste nacht sta je op Duinrell. Tussen de achtbaan en het Tikibad. Eten en drinken worden verzorgd, op goed weer moet je gewoon hopen.

Waarom zou je het doen? Tja…het is in ieder geval de meest eenvoudige route die je je maar kunt bedenken. De zee aan je linkerhand houden, de duinen aan je rechterhand. Je waait zeker lekker uit en  met goed weer kun je je achterwerk laten zakken tussen de strandgasten. Bij slecht weer heb je het strand soms kilometers voor je alleen.

Het is in ieder geval een wandeltocht die met enige oefening zeker te doen is. Op allerlei manieren: met serieuze wandelschoenen, sandalen of op blote voeten. Hoewel bij die laatste optie aan het eind wel wat eelt van je voeten is afgesleten, zand schuurt nu eenmaal. En als je dus geen eelt hebt… Verder kun je kiezen voor bier al tijdens de lunch, na afloop of in de avond. Of niet. Zo zijn er heel wat varianten die, zo is de ervaring, ook allemaal in de praktijk worden gebracht. Het is al met al geen prestatietocht, maar wel een aanbevelenswaardige voor het geval je eens een wandeltocht wilt doen die anders is dan andere.

En volgend jaar? Wie weet de eilandvijfdaagse. Op een boot in vijf dagen alle Waddeneilanden bezoeken en op elk eiland overdag een leuke wandeltocht doen. Overnachten doe je dan op een zeilboot in de Waddenzee. Ook leuk. Als je de verhalen leest.

Rickroll

Op internet schelden mensen elkaar uit. Op internet zijn heel veel onzinnige redeneringen te vinden. Internet wordt gebruikt door criminelen om met elkaar te communiceren. Op internet…..

Maar internet heeft ook veel aardige kanten. Al sinds het ontstaan van internet worden er heel veel grappen uitgehaald. Waarbij de kracht van internet; grootschalige communicatie tussen veel verschillende mensen, wordt benut. Een van mijn favorieten is de Rickroll.

Rickroll is een grap die al jaren geleden is begonnen. En ik draag er bij deze mijn steentje in bij. De truc is dat een bezoeker op een webpagina wordt verleid om op een link te klikken. De bezoeker vermoed dat er wat interessants is te vinden. In werkelijkheid kom hij/zij terecht bij Rick Ashley met het nummer “Never Gonna Give You Up”:

En met succes. Ten tijde van het schrijven van dit bericht was dit YouTube filmpje al 238.139.667 keer bekeken. En de teller tikt rustig door. Helpt u ook mee dit grapje nog verder te verspreiden?